นี่ล่ะค้าบบบ เจ้า QD ของผม

เขียนมาสองครั้งแล้ว แต่ลืมเขียนเรื่องพื้นฐานของเจ้า n-gage ไปซะได้ ฮี่ ฮี่ ฮี่ เพราะฉะนั้น วันนี้เรามาดูกันดีกว่าว่าเจ้า n-gage เนี่ย มันมีอะไรบ้าง

เจ้า n-gage ที่กระผมซื้อมาเนี่ยนะครับ มันเป็นรุ่น N-Gage QD ของผมมันเป็นหน้ากากสีส้ม ขอบยางสีขาว ก็สวยดีนะคับผมว่า แต่จริงๆ แล้วผมอยากได้สีดำเงินมากกว่า แต่ตอนนี้ผมก็ชักชอบสีส้มเนี่ยมากกว่าแล้วล่ะ แต่เสียตรงที่ว่า กลัวว่าเจ้าขอบยางสีขาวเนี่ย มันจะกลายเป็นขี้เป็ดไปเสียก่อนน่ะซี

เอาล่ะคับ เรามาเข้าเรื่องของวันนี้กันดีกว่า ที่ผมเลือกซื้อเข้า N-Gage มาเนี่ย เพราะผมต้องการใช้งานหลักๆ เลยคือ ใช้โทรเข้าออก และต้องการใช้ GPRS แค่เนี้ยล่ะคับ เงื่อนไขในการเลือกซื้อโทรศัพท์ของผม อ่าว แล้วทำไมตัดสินใจเลือกเจ้านี่ล่ะ ทั้งที่มีรุ่นอื่นอีกเยอะแยะไป กักๆๆๆ เพราะว่ามันโดนใจผมที่สุดไงคับ ซื้อเจ้านี่มาเหมือนได้เกมกดมาเครื่องนึงเลยล่ะ

เจ้า n-gage QD ของผมนะคับ ราคา 6800 บาท MMC Card1 GB อีก 930 บาท มีขนาดอยู่ที่ 118 x 68 x 22 มิลลิเมตร น้ำหนัก 143 กรัม ตอนแรกผมไม่อยากได้เลยคับ เพราะรู้สึกว่ามันใหญ่เทอะทะและหนัก แต่ตอนนี้ไม่คิดแบบนั้นแล้วล่ะ สงสัยเพราะชินแว้ว

ใช้ระบบปฏิบัติการ (OS) คือ series60UI เสียงเรียกเข้ารองรับไฟล์ midi และ wav ซึ่งถ้าต้องการเอาไฟล์ mp3 ขึ้นเป็นเสียงเรียกเข้าเนี่ย จำเป็นจะต้องแปลงให้เป็น wav ก่อน ถึงจะใช้ได้คับ

ส่วนในเรื่องของการดูหนังฟังเพลงนั้น เจ้านี่ก็สามารถทำได้อย่างดี โดยสามารถฟังเพลง mp3 ได้ หากลงโปรแกรมสำหรับเล่นไฟล์ไว้ในเครื่องแล้ว แต่สำหรับคุณๆ ที่ชอบเสียงนิ้งๆ นะคับ ผมไม่แนะนำให้ซื้อรุ่นนี้ เพราะเสียงเพลงที่ได้จะเป็นเสียงแบบโมโนคับ ส่วนเรื่องการดูหนังก็ทำได้ไม่แพ้กัน สามารถลงโปรแกรมไว้เปิดไฟล์หนังสกุลต่างๆ ได้ตามแต่ความสามารถของโปรแกรมที่ลงคับ แต่น่าเสียดายที่ว่าเจ้านี่ไม่สามารถเล่นวิทยุ FM ได้คับผม

ส่วนเรื่องการเชื่อมต่อนั้น เจ้า QD นี่ไม่มีช่องเสียบ usb เพื่อทำการเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์นะคับ วิธีการที่ใช้เชื่อมต่อก็ทำได้โดยการใช้ Bluetooth หรือใช้ card reader ก็ไม่นับว่าลำบากลำบนอะไร ส่วนการเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตนั้น ก็สามารถใช้งานได้โดย GPRS ไม่ว่าจะเปิดเว็บไซต์โดยตัวเครื่อง n-gage เอง หรือจะใช้เป็นโมเด็มใช้คอมพิวเตอร์เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่าน GPRS ในตัวมันก็ตาม

ส่วนข้อมูลอื่นๆ ก็ไม่มีอะไรมาก ถ้าอยากรู้เพิ่มเติม สามารถไปดู review การใช้งานได้ที่ http://www.siamphone.com/review/nokia/ngage_qd/page.htm นะคับผม

โอ๊ะโอ๋ หายไปซะนานเลยแฮะเรา คราวนี้กลับมาว่าจะเขียนต่อ แต่ตอนนี้กำลังสนใจเรื่องมือถืออยู่ เพราะเพิ่งซื้อเจ้า N-Gage มาใช้ได้ไม่เกือบเดือนดี ด้วยความที่ไม่อยากไปเสียตังค์จ้างร้านเขาลงโปรแกรมให้ เพราคิดว่าเป็นสิ่งที่เราน่าจะทำเองได้ เลยเริ่มต้นศึกษาค้นคว้าจากข้อมูลในอินเทอร์เน็ตเนี่ยแหละ จนตอนนี้ก็ลงโปรแกรมเองเป็นแล้วและเลยคิดว่าอยากจะเก็บรวบรวมความรู้เรื่องมือถือกะเจ้าระบบปฏิบัติการซิมเบี้ยนไว้ที่นี่ เพื่อประโยชน์แก่ตัวข้าพเจ้าเองที่จะกลับเข้ามาหาข้อมูลได้ในภายหลังได้ง่ายขึ้น

ขอออกตัวไว้ก่อนว่าไม่ได้เขียนบล็อกนี้ขึ้นเพื่ออวดว่าตัวเราเองเก่งในเรื่องนี้ แต่เขียนขึ้นเพื่อรวบรวมความรู้ที่ได้ไปอ่านมาตามเว็บต่างๆ ให้เป็นหมวดหมู่เท่านั้นเอง แต่ถ้าใครสนใจก็เข้ามาอ่านและเก็บเอาเนื้อหาในบล็อกนี้ไปใช้ได้นะจ๊ะ

ในตอนแรกที่เกี่ยวกับมือถือนี้ก็จะไม่เล่าอะไรมาก แค่บอกความเป็นมานิดหน่อยแล้วกัน เพื่อเอาไว้เตือนความจำตัวเอง

เราไปซื้อเจ้า N-Gage มาเมื่อ 17 มิย. 49 จริงๆ ไม่ได้คิดอยากจะซื้อเลย เพราะเราเป็นคนที่ไม่ได้มือถืออะไรมากมายนอกจากใช้โทรเข้าโทรออกเท่านั้น เครื่องเก่าก็ใช้ได้ดีอยู่แล้ว ถ้าเกิดจะซื้อใหม่อยากได้เป็น PDA phone มากกว่า แต่มันก็แพงไปและยังไม่จำเป็นเท่าไหร่ แต่พอดีเจ้าเครื่องเก่าที่เราใช้อยู่เกิดรวนขึ้นมา เลยตัดสินใจซื้อเครื่องใหม่ซะ

ที่เอา N-Gage เพราะว่า อยากได้ bluetooth เผื่อเอาไว้ใช้ GPRS ต่อเน็ตตอนไปต่างจัวหวัด อยากได้ Nokia เพราะเป็น symbian น่าจะใช้งานได้คล่องตัวดี (หมายถึงมันสามารถทำอะไรได้หลากหลายอะนะ แต่เราซึ่งเป็นผู้ใช้งานจะใช้คล่องอะเป่าไม่รู้) และ N-Gage มันดีตรงที่เหมาะสำหรับใช้เล่นเกมด้วย เผื่อจะเล่นแก้เหงา ส่วนกล้องไม่จำเป็นอะนะที่มือถือจะต้องมี (เราว่างั้นนะ) mp3 เจ้า N-Gage มันก็เล่นได้ ถึงเสียงจะเป็น mono ก็เถอะ เราฟังได้อยู่แล้ว ด้วยเหตุนี้จึงตัดสินใจถอยเจ้า N-Gage ออกมา

วันที่ไปซื้อยังไม่ได้ซื้อ MMC Card กลับมาด้วย เพราะมันแพงอะ ไว้วันหลังค่อยกลับมาซื้อ ซื้อที่ร้านมือถือรับรองแพงแน่นอน วันนั้นกลับไปบ้านก็จัดการแกะหน้ากากเครื่องออกมาเล่นซะแล้ว ไม่ได้จะกลัวเจ๊งเลยนะเรา ว่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ จนทุกวันนี้ถอดเข้าถอดออกจนมันมือไปแว้ว เสร็จแล้วก็ได้รู้ว่าเครื่องเราอ่านภาษาไทยม่ายด้าย เลยลองไปค้นหาโปรแกรมฟรีจากอินเทอร์เน็ตมาลง เสร็จสรรพวันนั้นก็ใชภาษาไทยได้โดยไม่ต้องเสียเงินสักบาท จากนั้นมาก็เล่นกะมันเรื่อยๆ จนมีโปรแกรมพื้นฐานที่ใช้ประจำครบตามที่ตัวเองต้องการแล้ว

พอล่ะวันนี้ ไว้วันหลังค่อยมาเขียนต่อเนาะ มีเรื่องอะไรน่าสนใจเต็มไปหมดเลยล่ะ